ჰორმუზის სრუტეში შექმნილი ვითარების ფონზე აშშ-ის პრეზიდენტი დონალდ ტრამპი მიიჩნევს, რომ სრუტის გახსნისა და ნავთობტანკერების უსაფრთხო გადაადგილების უზრუნველყოფა იმ ქვეყნების პასუხისმგებლობაც უნდა იყოს, რომლებიც ამ მარშრუტით სარგებლობენ.
მისი განცხადებით, ამერიკის შეერთებული შტატები მსოფლიოში ნავთობის ერთ-ერთი უმსხვილესი მწარმოებელია და ენერგორესურსების მხრივ შედარებით ნაკლებად არის დამოკიდებული სპარსეთის ყურიდან მიწოდებაზე. ამიტომ, ტრამპის აზრით, განსაკუთრებით ევროპამ, აზიის ქვეყნებმა და ახლო აღმოსავლეთის სახელმწიფოებმა უნდა იფიქრონ ჰორმუზის სრუტის უსაფრთხოებაზე და საჭიროების შემთხვევაში სამხედრო ხომალდებიც გაგზავნონ, რათა ნავთობტანკერების უსაფრთხო გადაადგილება უზრუნველყონ.
ბოლო პერიოდში რეგიონში დაძაბულობამ იმატა. არსებული საფრთხეების გამო, სპარსეთის ყურიდან ჰორმუზის სრუტის გავლით ნავთობის ტრანსპორტირება მნიშვნელოვნად გართულდა და რამდენიმე ათეული ტანკერი დროებით ვერ ტოვებს რეგიონს.
სირთულეს ქმნის ისიც, რომ სრუტე გეოგრაფიულად საკმაოდ ვიწროა და ირანის სანაპიროსთან ახლოს მდებარეობს. სამხედრო ექსპერტების შეფასებით, ასეთ პირობებში სავაჭრო გემები და სამხედრო ხომალდები შეიძლება გახდნენ სხვადასხვა საფრთხის სამიზნე — მათ შორის ხომალდსაწინააღმდეგო რაკეტების, საზღვაო ნაღმებისა და უპილოტო აპარატების.
ტრამპმა აღნიშნა, რომ ჰორმუზის სრუტის ფუნქციონირება განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იმ სახელმწიფოებისთვის, რომლებიც სპარსეთის ყურის ნავთობზე არიან დამოკიდებული. მისი თქმით, თუ მოკავშირე ქვეყნები ამ საკითხში აქტიურ მონაწილეობას არ მიიღებენ, ეს შეიძლება უარყოფითად აისახოს ნატოს მომავალზეც.
Financial Times-თან ინტერვიუში ტრამპმა ასევე განაცხადა, რომ აშშ ხშირად ეხმარებოდა მოკავშირეებს, მათ შორის უკრაინის საკითხშიც, მიუხედავად იმისა, რომ ეს კონფლიქტი ამერიკისგან გეოგრაფიულად შორს მიმდინარეობს. მისი თქმით, ახლა დროა ვნახოთ, რამდენად მზად არიან პარტნიორები ამერიკის მხარდასაჭერად.
ამასთან, სამხედრო ანალიტიკოსების შეფასებით, ჰორმუზის სრუტის სრული უსაფრთხოების უზრუნველყოფა რთული ამოცანაა. ერთ-ერთი შესაძლო გზა ირანის სანაპირო ზოლის სამხედრო კონტროლია, თუმცა ასეთი ოპერაცია ფართომასშტაბიან სახმელეთო, საზღვაო და საჰაერო მოქმედებებს მოითხოვდა, რაც რეგიონში დიდი ომის დაწყების რისკს მნიშვნელოვნად გაზრდიდა.
